Władysław Turowski
Biografia
Władysław Turowski urodził się 10 listopada 1894 r. w Chełmnie w rodzinie Pawła i Zofii z Sobańskich. Po maturze w Kijowie zaczął studia w Petersburgu, a następnie kontynuował naukę we Francji w Avord i Pau.
W 1918 r. zgłosił się ochotniczo do formacji lotniczych przy Armii Hallera. Po ukończeniu nauki we Francji otrzymał przydział do 582 Eskadry Salmsonów, a w maju 1919 r. trafił do Polski i ponownie do 162. eskadry SPAD-ów na front litewsko-białoruski w rejonie Borysowa.
Brał udział w walkach powietrznych, zwalczaniu balonów obserwacyjnych i atakowaniu celów naziemnych. Zniszczył jeden balon w rejonie Prijamino. 27 maja 1920 r. samolot Turowskiego został uszkodzony podczas walki; doznał ran.
Po wojnie służył jako instruktor w toruńskiej Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych od kwietnia 1921 r., potem przeniósł się do 7 Eskadry Myśliwskiej w 1. Pułku Lotniczym. W kwietniu 1923 r. pracował w komisji odbiorczej Centralnych Zakładów Lotniczych, a w kwietniu został przeniesiony do rezerwy i zatrzymany w służbie czynnej. 8 stycznia 1924 r. został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1921 i 2. lokatą w korpusie oficerów rezerwy lotnictwa. Z dniem 30 kwietnia 1924 r. zwolniony z czynnej służby. Mieszkał w Orszymowie, a następnie w Mątwach; w aktach widnieje adnotacja „do Sądu Honorowego” z 30 kwietnia 1937 r.
Dalsze losy nie są znane.