Stanisław Lejkowski
Biografia
Stanisław Lejkowski urodził się 7 maja 1929 w Chełmnie nad Wisłą. Pochodził z rodziny, w której matka i jej brat wykazywali zdolności plastyczne, a ojciec służył w 66. Kaszubskim Pułku Piechoty, który stacjonował w Chełmnie.
W Chełmnie ukończył Szkołę Podstawową Nr 1 i Gimnazjum Ogólnokształcące w latach 1945–1947. W kwietniu 1945 roku wraz z grupą rówieśników założył 2. Drużynę Harcerzy im. Zawiszy Czarnego oraz organizował miejscowy klub sportowy. Po ukończeniu gimnazjum podjął naukę w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Bydgoszczy, które ukończył z tytułem technika poligrafii.
Po maturze w 1950 roku podjął studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Uczył się grafiki pod kierunkiem prof. Jerzego Hoppena oraz prof. Edwarda Kuczyńskiego, zabytkoznawstwa i konserwacji architektury i rzeźby u prof. Jerzego Remera, architektury wnętrz u prof. Stefana Narębskiego, kompozycji brył i płaszczyzn u prof. Józefa Kozłowskiego, witrażownictwa u Edwarda Kwiatkowskiego oraz rysunku i anatomii u prof. Dargiewicza.
Życie w Bydgoszczy: Po zakończeniu studiów w roku 1955 związał się z Bydgoszczą. Wtedy także rozpoczęła się jego dziesięcioletnia współpraca z Wacławem Leśniewskim w zakresie projektowania mebli oraz praca dla Bydgoskich Fabryk Mebli. Dwa lata później został członkiem zwyczajnym Związku Polskich Artystów Plastyków (później przewodniczącym Sekcji Architektury Wnętrz oraz członkiem Zarządu Głównego ZPAP). W roku 1964 został zatrudniony na stanowisku kierownika Branżowego Ośrodka Wzornictwa Przemysłowego Zjednoczenia Przemysłu Ceramiki Budowlanej w Warszawie, z siedzibą w Fordonie. Ośrodek ten obejmował wszystkie zakłady Ceramiki Budowlanej w Polsce.
W 1974 roku został wybrany na prezesa bydgoskiego okręgu ZPAP. W latach 1982–1990 pełnił funkcję plastyka miejskiego w Urzędzie Miasta Bydgoszczy. Co najmniej od 1995 roku należał do bydgoskiego okręgu ZPAP, a w 2007 pojawiła się wzmianka o pełnieniu przez Lejkowskiego funkcji jego wiceprezesa.
Twórczość Stanisława Lejkowskiego była bardzo różnorodna: rysunek i grafika, projekty z zakresu wzornictwa przemysłowego, rzeźby, medale, instalacje artystyczne oraz przede wszystkim realizacje z dziedziny wystawiennictwa i architektury wnętrz. Jego prace były prezentowane na licznych wystawach w Polsce i za granicą, m.in. w Lipsku, Schwerinie, Magdeburgu i Sofii. Projektował także pomniki, m.in. Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego w Bydgoszczy oraz w Rudzkim Moście pod Tucholą, a także wnętrza teatrów, restauracji, kin, kawiarni, klubów, hoteli, domów kultury oraz biur i stoisk wystawienniczych. Dla Bydgoskich Fabryk Mebli zaprojektował 15 kompletów mebli i 30 wzorów mebli indywidualnych.
W 2007 roku zaproponował zmiany w formie grobu przy Pomniku Nieznanego Powstańca Wielkopolskiego, które zostały zrealizowane. W cs ścieżki twórczości tworzył również realizacje przestrzenne nagrodzone na wystawach Galerii Miejskiej bwa w Bydgoszczy: Klonowanie I i II (1998), Piramida. Korzenie narodowej tożsamości (2000) oraz Apokalipsa inaczej (2002). W marcu 2007 r. w Galerii Miejskiej bwa w Bydgoszczy miała miejsce wystawa retrospektywna poświęcona jego twórczości, zatytułowana Wszystko ma swój czas, a w 2015 roku odbyła się wystawa Znak czasu. 60 lat optymizmu. W 2019 roku prezentowano prace podczas wystaw Powrót do źródeł w Bibliotece Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy oraz Punkt podparcia. Rzecz o meblach bydgoskich w Galerii bwa. 28 grudnia 2015 roku Chełmno uznało go za Zasłużonego Obywatele Chełmna. Zmarł 19 grudnia 2025 roku w Bydgoszczy.