Hermann Löns
Biografia
Hermann Löns urodził się 29 sierpnia 1866 roku w Chełmnie jako najstarszy z czternastu dzieci nauczyciela gimnazjalnego Friedricha Lönsa i Clary Löns z domu Cramer. Rodzina kilka razy zmieniała miejsce zamieszkania w związku z karierą zawodową ojca.
Uczęszczał do gimnazjum najpierw w Wałczu, a ukończył je w Münsterze. Po maturze studiował medycynę w Greifswaldzie, a następnie przeniósł się na matematykę i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie w Münsterze.
Niespokojny charakter skłaniał go do częstych zmian miejsc zamieszkania i pracy; popadł w konflikt z rodzicami i rozwiódł się z pierwszą żoną. Był miłośnikiem przyrody i badaczem; zabiegał o utworzenie parku narodowego na terenie Pustaci Lüneburskiej, a wiele z jego dzieł powstało podczas samotnych wędrówek po lasach i wrzosowiskach.
W latach 1909–1914 poświęcił się wyłącznie pisarstwu; intensywna praca doprowadziła go do załamania nerwowego i pobytu w sanatorium.
Z chwilą wybuchu I wojny światowej zgłosił się ochotniczo do armii niemieckiej. Mimo propozycji pracy jako korespondent wojenny zabiegał o skierowanie na pierwszą linię frontu. Zginął w jednej z pierwszych akcji bojowych na froncie zachodnim we Francji. Pochowany początkowo we Francji, w 1935 roku po ekshumacji jego szczątki zostały przeniesione na teren Pustaci Lüneburskiej.
Całkowity nakład wydanych książek Lönsa szacowany jest na 10 milionów.
W latach 30. XX wieku postać Hermanna Lönsa postanowili wykorzystać naziści. Po sprowadzeniu jego ciała do Niemiec rozpoczęła się zakrojona na szeroką skalę i dobrze zorganizowana akcja propagandowa. Był on przez władze hitlerowskie przedstawiany jako wzór bohatera-patrioty, który poległ za ojczyznę. W całej Europie (głównie w Niemczech i Austrii) ustawiono ok. 140 pomników poświęconych Lönsowi; jeden z takich pomników zachował się w Leśnie Górnym pod Szczecinem. Tytuł jednej z powieści Lönsa „Wilkołak” stał się inspiracją do nazwania niemieckich grup dywersyjnych kryptonimem „Werwolf”.
Wśród jego najsłynniejszych pozycji znajdują się m.in. Mein grünes Buch (1901), Mein braunes Buch (1907) i Der Wehrwolf (1910).