Brunon Czapla
Biografia
Brunon Czapla urodził się 6 października 1872 w Chełmnie i zmarł 10 listopada 1926 w Tczewie. Po ukończeniu gimnazjum w Chełmnie w 1893 złożył egzamin dojrzałości, następnie studiował w Seminarium Duchownym w Pelplinie i był stypendystą Towarzystwa Pomocy Naukowej dla Młodzieży Prus Zachodnich; kontynuował studia na uniwersytetach we Fryburgu i w Monachium. W 1898 napisał pracę doktorską na temat Gennedius als Literarhistoriker.
Święcenia kapłańskie otrzymał w 1899 roku. W latach 1900–1913 pracował w Seminarium Duchownym w Pelplinie, wykładając historię, prawo kanoniczne i język polski. W 1913 objął parafię św. Stanisława w Subkowach koło Tczewa.
Jako historyk zajmował się edycją i wydawaniem źródeł kościelnych archiwum pelplińskiego dotyczących dziejów ziemi pomorskiej i diecezji chełmińskiej. W latach 1915–1918 pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Naukowego w Toruniu, dzięki jego staraniom publikacje Towarzystwa, jako jedyne na ziemiach polskich, wychodziły bez przerwy.
Brał również aktywny udział w polskich organizacjach społecznych, kulturalnych i politycznych. Był m.in. prezesem Komitetu Towarzystwa Czytelni Ludowych, delegatem Rady Ludowej do sejmu dzielnicowego w Poznaniu i prezesem Związku Kapłanów Diecezji Chełmińskiej.